De laatste week van het jaar! Een lijst van tweeduizend nummers, waarvan ik er zo’n duizend heb gehoord. Dat betekent 970 herinneringen en vlagen van nostalgie. De aftrap is op eerste Kerstdag, maar dan ben ik nog te druk met het kerstdiner en de gasten om goed te luisteren. De daarop volgende dagen luister ik echter intensief. Oudejaarsdag begint voor ons met Ruthless Queen van Kayak. De groepsnaam waarvan de laatste K gespiegeld wordt geschreven voor een mooi symmetrisch plaatje.
Het is 1979 en ik heb nog een foto waarop ik poseer met ons ‘stratenvolleybalteam’. In de plaatselijke sporthal strijden teams van diverse samenstellingen om de eer. Ons team heet Ruthless Queen. In mijn zeventienjarige tienerogen is zij een aardige Koningin met twinkelende ogen. Ze heet Ruthless en ze wordt met omfloerste stem bezongen door de melancholiek kijkende Kayakmannen. Zij zijn gehuld in romantische witte blouses.
Inmiddels weet ik dat ze meedogenloos is en dat ze de relatie heeft verbroken! Dat gedeelte is me eigenlijk altijd wel duidelijk geweest, omdat het laatste couplet gaat over een vrouw die een dramatisch stuk opvoert waardoor de romance beetje bij beetje vervaagt. De liefde was kostbaar maar ‘to brittle’, wat zoveel betekent als broos of breekbaar. Ik heb nooit opgezocht wat een ‘quivering voice’ voor stem is (bevend, sidderend). Ook niet wat ze precies zingen aan het eind van tegel twee (shy basin source)??? Regel drie heb ik, waarschijnlijk mede door mijn Christelijke opvoeding, altijd gezongen als: God is my Gladness and Ven is my pride. Niet wetend waarom ik trots op ‘Ven' zou moeten zijn, maar dat mocht de pret niet drukken. Maar nu heb ik het allemaal uitgezocht en beschreven. Dat geeft rust. Nog maar 969 herinneringen te gaan…
Kayak – Ruthless Queen
With a quivering voice you spoke the word
Shadow came between us, sharp as a sword (shy basin source....)
(God is my Gladness en Ven is my pride)
Gone is my gladness and vanished my pride
Cause luck didn't stay on our side
Leaped in luxury I cried for the moon
But the game is out, it all ended too soon
Awakening came as a belt from the blue
At last rumours seemed to be true
Oh my ruthless queen
You would steal the treasure of my dream
It's the twinkle in your eyes
That took me by surprise
Oh my ruthless queen
I just can't accept our love has been
I bear you no malice- you show no remorse
Love is dead and gone it was no endless source
Your sudden leave was the finishing stroke
Considering everything broke
Oh my ruthless queen
You would steal the treasure of my dream
It's the twinkle in your eyes
That took me by surprise
Oh my ruthless queen
I just can't accept our love has been
Please don't tell me you couldn't care less
While I feel like a ship in distress
Oh my ruthless queen
I just can't accept our love has been
I can't bear to see you go
But it's all part of the show you perform
Letting romance fade little by little
Our love was precious but too brittle
woensdag 2 januari 2013
zondag 23 december 2012
Weten wat je hebt. Muziek uit 2012.
Pas weten wat je had, als je het bent verloren. Dat is wat mij betreft zo’n beetje de strekking van het nummer van Passenger – Let Her Go. Pas weten dat je van haar houdt, als je haar hebt laten gaan. Wel een trieste constatering. Net als het missen van de zon als het begint te sneeuwen.
Toch is het vaak wel zo. Pas als je ziek bent, weet je hoe fijn het is om gezond door het leven te huppelen. Als je dan vervolgens weer beter bent geworden, ben je binnen de kortste keren weer vergeten dat je ooit ziek was.
Bovengenoemd nummer van de groep Passenger, zo mooi, ingetogen en vol emotie gezongen door Mike Rosenberg, helpt mijn alter eega en mij regelmatig herinneren aan het feit, dat we goede dingen des levens zo gemakkelijk vergeten. Waarschijnlijk omdat de negatieve zaken vaak meer aandacht krijgen. Het is op een of andere manier toch logischer om te klagen over de k…- regen van vandaag, dan om te zeggen dat je zo blij bent dat het gisteren en eergisteren droog was. Over dit laatste moet je veel bewuster nadenken en de kans is erg groot dat je omgeving je stomverbaasd aankijkt en zegt: ‘Ja, en…?’ Want iets wat goed gaat, is over het algemeen niet echt vermeldenswaardig. Het is veel makkelijker om te klagen over alles wat fout gaat en tegenzit, dan blij te zijn dat we de liefde kennen. Dat de wereld niet vergaan is en dat er nog altijd heel mooie muziek gemaakt wordt, waar iedereen naar hartenlust van kan genieten en waardoor je je bewust wordt van alles wat je hebt.
Passenger - Let Her Go
Well you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
And you let her go
Staring at the bottom of your glass
Hoping one day you’ll make a dream last
But dreams come slow and they go so fast
You see her when you close your eyes
Maybe one day you’ll understand why
Everything you touch surely dies
But you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
Staring at the ceiling in the dark
Same old empty feeling in your heart
Cause love comes slow and it goes so fast
Well you see her when you fall asleep
But never to touch and never to keep
Cause you loved her too much and you dived too deep
Well you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
And you let her go
Ooooh ooooh ooooh
Toch is het vaak wel zo. Pas als je ziek bent, weet je hoe fijn het is om gezond door het leven te huppelen. Als je dan vervolgens weer beter bent geworden, ben je binnen de kortste keren weer vergeten dat je ooit ziek was.
Bovengenoemd nummer van de groep Passenger, zo mooi, ingetogen en vol emotie gezongen door Mike Rosenberg, helpt mijn alter eega en mij regelmatig herinneren aan het feit, dat we goede dingen des levens zo gemakkelijk vergeten. Waarschijnlijk omdat de negatieve zaken vaak meer aandacht krijgen. Het is op een of andere manier toch logischer om te klagen over de k…- regen van vandaag, dan om te zeggen dat je zo blij bent dat het gisteren en eergisteren droog was. Over dit laatste moet je veel bewuster nadenken en de kans is erg groot dat je omgeving je stomverbaasd aankijkt en zegt: ‘Ja, en…?’ Want iets wat goed gaat, is over het algemeen niet echt vermeldenswaardig. Het is veel makkelijker om te klagen over alles wat fout gaat en tegenzit, dan blij te zijn dat we de liefde kennen. Dat de wereld niet vergaan is en dat er nog altijd heel mooie muziek gemaakt wordt, waar iedereen naar hartenlust van kan genieten en waardoor je je bewust wordt van alles wat je hebt.
Passenger - Let Her Go
Well you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
And you let her go
Staring at the bottom of your glass
Hoping one day you’ll make a dream last
But dreams come slow and they go so fast
You see her when you close your eyes
Maybe one day you’ll understand why
Everything you touch surely dies
But you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
Staring at the ceiling in the dark
Same old empty feeling in your heart
Cause love comes slow and it goes so fast
Well you see her when you fall asleep
But never to touch and never to keep
Cause you loved her too much and you dived too deep
Well you only need the light when it's burning low
Only miss the sun when it starts to snow
Only know you love her when you let her go
Only know you’ve been high when you’re feeling low
Only hate the road when you’re missing home
Only know you love her when you let her go
And you let her go
Ooooh ooooh ooooh
maandag 26 november 2012
Zing, Zing Zing. Muziek uit 2012.
Sommige mensen weten al vanaf hun vroege jeugd wat ze willen worden. Politie- of brandweerman zijn dan veel gehoorde beroepen. Kinderen zingen ook graag. Het nummer van Abba, Thank You For The Music, gaat daarover. Dat lied was in mijn jeugd een hit. Ik herken er wel iets in. Ik kon ook op jonge leeftijd alle liedjes van de radio (fonetisch) meezingen. Maar met zingen je geld verdienen...? Vijfendertig jaar geleden, toen ik voor de beroepskeuze stond, was zingen niet echt een beroep. Leuk voor hobby, maar om geld te verdienen moest je een vak leren.
Vanmorgen kwam ik weer eens iemand tegen die wél zijn jeugddroom heeft waargemaakt. Willy Marneef, onze bhv-trainer. Hij heeft, als voormalig brandweerman en ambulancebroeder, een trainingscentrum opgericht voor bhv’ers. Hij zet een oefening in elkaar, met een brandhaard, slachtoffers en de hele mikmak en de bhv’ers moeten de boel dan zo goed mogelijk zien op te lossen. Dit is niet alleen noodzakelijk voor je certificatie, het is vooral ook heel leuk!
Inmiddels ken ik Willy al zo lang, een kleine tien jaar schat ik, dat we ook enigszins elkaars hobby's en leefomstandigheden kennen. Wij hebben het dan ook altijd even over Radio2. Een gezamenlijke hobby. Net als het schrijven van verhalen. Vandaar deze blog over Willy. Bovendien hoorde ik vanmorgen op onze favoriete radiozender het nummer Sing Sing Sing van Van Velzen en daar heb ik het met Willy nog niet over gehad. Terwijl Van Velzen dan weer typisch zo iemand is, die al heel jong wist dat hij zanger wilde worden. Als kind zong hij op de achterbank de liedjes van de Beatles (waarschijnlijk fonetisch) mee. Zijn vader heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Mooi toch, als je zo jong al weet wat je wilt worden?
Vanmorgen kwam ik weer eens iemand tegen die wél zijn jeugddroom heeft waargemaakt. Willy Marneef, onze bhv-trainer. Hij heeft, als voormalig brandweerman en ambulancebroeder, een trainingscentrum opgericht voor bhv’ers. Hij zet een oefening in elkaar, met een brandhaard, slachtoffers en de hele mikmak en de bhv’ers moeten de boel dan zo goed mogelijk zien op te lossen. Dit is niet alleen noodzakelijk voor je certificatie, het is vooral ook heel leuk!
Inmiddels ken ik Willy al zo lang, een kleine tien jaar schat ik, dat we ook enigszins elkaars hobby's en leefomstandigheden kennen. Wij hebben het dan ook altijd even over Radio2. Een gezamenlijke hobby. Net als het schrijven van verhalen. Vandaar deze blog over Willy. Bovendien hoorde ik vanmorgen op onze favoriete radiozender het nummer Sing Sing Sing van Van Velzen en daar heb ik het met Willy nog niet over gehad. Terwijl Van Velzen dan weer typisch zo iemand is, die al heel jong wist dat hij zanger wilde worden. Als kind zong hij op de achterbank de liedjes van de Beatles (waarschijnlijk fonetisch) mee. Zijn vader heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Mooi toch, als je zo jong al weet wat je wilt worden?
Abonneren op:
Posts (Atom)